Toksyny są trującymi substancjami, które znajdują się w otoczeniu człowieka: w wodzie, powietrzu, glebie, żywności, oraz wnikają do, jego organizmu przez płuca, układ pokarmowy i skórę. Dodatkowo toksyny są produkowane w organizmie przez długotrwały stres i przez zadomowione w układzie pokarmowym pasożyty. Gromadzące się toksyny to trucizny, które zaśmiecają organizm i w sytuacji nadmiernego przeciążenia mogą poważnie zaburzać jego funkcjonowanie. Obecnie można je uznać za jedno z poważniejszych zagrożeni dla ludzkiego organizmu.

Toksyny można podzielić na kilka grup:

• chemiczne: metale ciężkie,  pozostałości po antybiotykach, szczepionkach, lekach, kosmetykach, środkach czystości, konserwantach, polepszaczach smaku i hormonach z żywności
• mikrobiologiczne: grzyby, bakterie, wirusy
• toksyny jako efekt pasożytów, które zadamawiają się w układzie pokarmowym i narządach wewnętrznych
• toksyny popromienne wywołane nie tylko poprzez kontakt z pierwiastkami promieniotwórczymi (np. Czarnobyl), ale również ze związkami używanymi w badaniach medycznych
• toksyny psychiczne, wywołane długotrwałym stresem

Toksyn wnikają do organizmu codziennie i systematycznie. Obecność niewielkich ilości toksyn w tkankach organizmu jest zupełnie normalna: sprawne narządy wydalnicze, których zadaniem jest oczyszczanie organizmu z toksyn, odfiltrowują i usuwają je na bieżąco przez układ oddechowy, układ pokarmowy, skórę i układ moczowy. Proces ten trwa aż do momentu gdy układ wydalniczy staje się niewydolny lub przeciążony. Wtedy pojawia się choroba. Okres przed chorobą, w którym organizm nie radzi sobie z eliminacją i buforowaniem nadmiaru toksyn, można rozpoznać poprzez wysyłane sygnały np. obniżenie sprawność psychicznej i fizycznej, zaburzenia koncentracji, złe samopoczucie,  ogólne przemęczenie, nieprzyjemny zapach ciała- który nie znika pomimo dbania o higienę itd. Większość chorób układu nerwowego oraz nowotworów rozwija się pod wpływem toksycznych związków obecnych w środowisku i wnikających do organizmu człowieka. Przykłady toksyn, które mogą znajdować się w naszym wnętrzu:

• D-arabinitol jest produktem metabolizmu drożdżaków z rodzaju Candida, jego obecność w moczu świadczy o kolonizacji jelit przez drożdżaki, co jest bardzo niekorzystne i wymaga leczenia.
• Kwas dihydroksyfenylopropionowy jest substancją metabolizowaną przez bakterie z rodzaju Clostridum,. Bakterie te produkują toksyczne związki, które powodują ciężkie stany zapalne.
• Kwas p-hydroksybenzoesowy jest degradowany z tyrozyny przez bakterie E-coli.
• Kwas benzoesowy jest wytwarzany przez liczne szczepy bakterii w wyniku dezaminacji z fenyloalaniny. W wątrobie jest on wiązany przez glicynę oraz witaminę B6 i przekształcany w kwas hipurowy. Podwyższone stężenia kwasu benzoesowego w moczu wskazują na brak tych mikroelementów. Jednakże należy zwrócić uwagę na fakt, że kwas benzoesowy jest przyjmowany do organizmu również wraz z pożywieniem (zawierają go np. śliwki, czarne jagody i borówki). Liczne produkty spożywcze zawierają ponadto środki konserwujące zawierające kwas benzoesowy.
• Kwas hipurowy może pojawić się w większych stężeniach w moczu, jeśli ze spożytych produktów do organizmu dostanie się większa ilość kwasu benzoesowego lub zostanie on utworzony w wyniku wzmożonego gnicia białka w jelicie
• Kwas fenylooctowy oraz kwas fenylopropionowy stanowią produkty degradacji fenyloalaniny nieprawidłowo sterowanej przez mikroorganizmy chorobotwórcze. Wykrycie ich wskazuje na patogenny, nadmierny przyrost flory bakteryjnej
• Kwas p-hydroksyfenylooctowy stanowi produkt degradacji tyrozyny zaś przyczyn należy szukać w nadmiernym zasiedleniu jelita cienkiego przez Gardia lamblia oraz niektóre bakterie beztlenowe. Te mikroorganizmy pojawiają się w dużej ilości przede wszystkim po resekcji jelita oraz w przypadku częstych terapii z użyciem antybiotyków (np. neomycny).
• Indykan stanowi produkt degradacji zaburzonego metabolizmu tryptofanu, który powstał w wyniku nadmiernego przyrostu masy bakterii w jelicie cienkim. Zwiększone wydalanie pojawia się przede wszystkim w przypadku schorzeń jelita cienkiego (celiakia), po operacjach chirurgicznych w obrębie jelita cienkiego (np. Jejuno-Ileo-Bypass) oraz w przypadku zablokowania przewodów żółciowych w wyniku niewydolności trzustki.
• Kwas winny jest kwasem karboksylowym, który jest zawarty w winogronach a poza tym, ze względu na swe właściwości smakowe oraz konserwujące jest używany jako dodatek do produktów spożywczych (E334). Organizm ludzki nie potrafi wytwarzać tego kwasu. Drożdżaki w jelicie są jednakże w stanie wytworzyć duże ilości kwasu winnego z cukru. Zwiększone wykrywanie tego metabolitu w moczu może w związku z tym stanowić sygnał wzmożonego przyrostu grzybów w jelicie.
• Szczepy bakterii tlenowych wytwarzają kwas trikarbalilowy z niecałkowicie zdegradowanych węglowodanów. Kwas trikarbalilowy ma działanie chelatujące i potrafi w ten sposób tworzyć kompleksy z magnezem, wapniem oraz cynkiem. Z tego wynikają niedobory tych mikroelementów.
• Marker dysbiozy: niestrawione aminokwasy i glukoza, które są wykorzystywane przez mikroorganizmy w jelicie do ich wzrostu i jednocześnie metabolizowane.

DETOKSYKACJA

Detoksykacja jest wymuszonym oczyszczaniem organizmu z toksyn. Systematyczne przeprowadzanie tego procesu jest doskonałą profilaktyką przed chorobami cywilizacyjnymi oraz podstawą do zdrowego życia. Organizm ze względu na swoją specyfikę funkcjonowania posiada swoje wewnętrzne mechanizmy prowadzące do samooczyszczania. Jednak ich funkcjonowanie i wydolność genetycznie nie jest zaprojektowana na tak duże obciążenia toksynami na jakie aktualnie jest narażony organizm człowieka (według Międzynarodowego Centrum Rejestracji Chemikaliów -Chemical Abstracts Service- istnieje ponad 13 mln różnych wyprodukowanych przez przemysł syntetycznych substancji chemicznych, z tego ponad 100 tys. to substancje, przed którymi nie jesteśmy w stanie się obronić; aż 90% toksyn przedostaje się do organizmu człowieka).

Zaniechanie wymuszonego oczyszczania – detoksykacji prowadzi do stopniowego (odbywające się latami) gromadzenia się toksyn w  różnych miejscach np.: w pojedynczej komórce, stawach, płucach, tkance mięśniowej, tkance nerwowej itd. Zaburzenia w organizmie nie są spowodowane obecnością tylko jednej toksyny, a dolegliwości mogą ujawnić się dopiero po długim czasie ich działania. Samoistne oczyszczanie organizmu jest realizowane przez np. układ oddechowy, moczowy, jelita, skórę. Poza tym każda komórka posiada własny system oczyszczający. Jednak procesy samooczyszczania mogą efektywnie funkcjonować tylko przy pewnym (charakterystycznym dla każdej osoby), poziomie toksyn. Powyżej niego następują zakłócenia w prawidłowej funkcji danego układu oczyszczającego, a tym samym następuje coraz większa akumulacja toksyn. To prowadzi do coraz większego zakłócenia równowagi (homeostazy) całego organizmu.Higiena i detoksykacja narządów i układów naszego ciała jest jeszcze mało popularna.

Choroba to końcowy efekt gromadzenia toksyn, które obciążają organy każdego człowieka.

W naszym  Gabinecie zalecamy regularne przeprowadzanie terapii oczyszczających z toksyn środowiskowych. Ze względu na nasze holistyczne podejście do leczenia możemy polecić terapię detoksykacyjną aparatem medycznym biorezonansowym MORA BioKat M V (MORA^® V). Terapia ta jako podstawowe zadanie ma doprowadzić do naturalnego oczyszczenia się organizmu z toksyn i usprawnienia i wzmocnią naturalnych mechanizmów detoksykacyjnych. Dodatkowym celem jest wsparcie funkcjonowanie narządów wydalniczych i wydzielniczych oraz przekształcenie skumulowanych w ustroju toksyny w związki możliwe do wydalenia.

Testy w kierunku stwierdzenia przeciążenia organizmu toksynami środowiskowymi również są przeprowadzane przy pomocy biorezonansowego aparatu MORA BioKat MV.